Ik geef het mooiste vak van de wereld!

‘Wij leren de studenten zelf aan het roer te gaan staan en hun koers te bepalen’ ‘Ieder mens verdient zorg, ongeacht geloof, ras, status of afkomst. Dat wil ik de studenten meegeven vanuit het vak, vanuit het geloof en als mens.’ Docent Verpleegkunde Margriet vertelt wat haar beweegt.

Je was ooit zelf verpleegkundige, waarom ben je docent geworden?
‘Het vak van verpleegkundige is een machtig mooi vak. Ik heb in een ziekenhuis gewerkt, ik was avond- en nachthoofd in een verpleeghuis en op het laatst werkte ik in de thuiszorg. Acht jaar geleden vroeg ik me af of ik dit tot mijn 67ste wilde blijven doen. In mijn werk vond ik het altijd heel leuk om verpleegkundigen in opleiding te begeleiden en ik besloot om mijn kennis en ervaring op een andere manier in te zetten: ik ging de lerarenopleiding volgen. Toen ik een patiënt, een oude dame, vertelde waarom ik vertrok, zei ze: “Dan krijgen die studenten een heel betrokken docent.” Dat vond ik een groot compliment.’

Wat wil je de studenten meegeven?
‘Zie de mens achter de patiënt, de persoon achter de ziekte. Dat is de sleutel tot de mogelijkheid om als verpleegkundige op een goede manier mee te kunnen bewegen. Ieder mens heeft een verleden, een toekomst. Ieder mens, ongeacht geloof, afkomst, ras of status heeft recht op hulp. Graag vertel ik de studenten het verhaal van mijn grootouders die Joodse onderduikers in huis namen. Zij waren er van overtuigd dat vanuit liefde elk mens het waard is om beschermd te worden. Die liefde wil ik overbrengen, als mens en vanuit mijn passie voor het vak. Mijn opa heeft het niet overleefd. Mijn grootmoeder was een sterke vrouw die haar kinderen uit eigen ervaring meegaf dat het belangrijk is om je opleiding af te maken, ook al is het moeilijk. Je moet een basis hebben om op terug te kunnen vallen, dat is ook iets wat ik “mijn meiden” - zo noem ik mijn studenten - wil meegeven.’

Waarom zouden studenten voor mbo Menso Alting moeten kiezen?
‘Bij mbo Menso Alting zijn we heel betrokken op onze studenten, we willen ze kennen, erkennen, weten wat er speelt. We brengen bij hen een zelfbewustzijn bij op gang, en leiden ze echt op tot beroepsbeoefenaars. Niet door ze bij de hand te nemen, maar door ze de gelegenheid te geven om zelf aan het roer te gaan staan en te bepalen welke koers ze gaan varen. Bij de één is dat een rechte koers, bij de ander gaat het meer laverend. De kunst voor ons is om daarin mee te bewegen. Zelf heb ik ook bewust voor mbo Menso Alting gekozen. Het geloof betekent veel voor mij. Het is iets van waaruit je leeft, beweegt, waar je blij van wordt, wat je moed kan geven en waaruit je kunt putten. Doordat ik kan laten zien wat het voor mij betekent, hoop ik dat de studenten daar zelf ook over na gaan denken. Niet door mijn mening op te dringen, maar door ze een spiegel voor te houden.’

Waar word je blij van?
‘Wanneer ook de studenten die de nodige hobbels hebben moeten nemen onze school met een diploma verlaten, ben ik heel blij. Laatst besloten twee studenten na een jaar toch een andere opleiding te kiezen. In het eindgesprek vertelden ze dat het jaar zeker niet voor niets was geweest: ze hadden op Menso Alting veel meer zelfvertrouwen gekregen. Dat vond ik ook heel tof. Onderwijs is vormingswerk, vertelde een coach me op de lerarenopleiding. Dat vind ik ook echt. De studenten komen hier als 16-jarige vaak nog heel afhankelijk binnen. Als ze naar het derde leerjaar gaan, zie je vaak de omslag, dan groeien ze heel hard naar volwassenheid. En als ik ze dan op een stagebezoek vol passie bezig zie met hun werk, dan denk ik: wauw, dat heb je goed gedaan! Dat is gewoon gaaf.’